എന്റെ തലച്ചോറ് പണയം വച്ച്
ഞാന് നെയ്തെടുത്ത കൊടികള്
പച്ചയം മഞ്ഞയും ചെമപ്പും കാവിയും നിറമുള്ള
അനേകം കൊടികള്
കോടി താങ്ങി ഞാന് അവന്റെ പുറകെ നടന്നു
എന്റെ കാലുകളില് ചങ്ങലയിട്ടു
അതിനറ്റം അവനു കാഴ്ച വച്ചു
എന്റെ കണ്ണുകളില് തീ നിറച്ചു
ജീവനെ ഉരുക്കി
ചിന്തകളെ ദഹിപ്പിച്ചു
കാതുകള് അവനായി മാത്രം തുറന്നു വച്ചു
വാ തുന്നി കെട്ടി അവനു വേണ്ടി ജയഘോഷം മുഴക്കി
കറുത്ത ശരീരങ്ങള്ക് ചുമന്ന രക്തം കൊണ്ട്
മൂടുപടം കെട്ടി
മുറിഞ്ഞു വീണ കണ്ണുനീര് കൊണ്ട് അവന്റെ കാലു കഴുകി
ഞാന് വിതച്ചത് അവന്റെ കണ്ണില് എരിഞ്ഞ പകയായിരുന്നു
കൊയ്ത്ത് കാണാന് അവന് വന്നില്ല
അവനെ കാത്തു നില്ക്കുകയാണ് ഞാനിന്നു
എന്റെ ശവത്തിനു കാവല് നില്കാന്
എന്നെ ഏല്പ്പിച്ചു പോയതാണവന്
അവന് വരും വരാതിരിക്കില്ല ..
മുങ്ങി പോയ സൂര്യനെ കയ്യിലേന്താന് പോയതാണ്
നാളത്തെ പുലരി അവന്റെ കയ്യിലാണ് !!..
