ഒരു നേര്‍ക്കാഴ്ച ...

ഓര്‍മ്മകള്‍ തേടുന്ന പാതയോരങ്ങളില്‍
ഏകാകിയായി ഞാന്‍ അലഞ്ഞു നീങ്ങുന്നു
ഇവിടെ ഇന്നോരോ പ്രഭാതവും കണ്ണുനീര്‍
ചാലുകള്‍ കീറി കഴിഞ്ഞു പോകുന്നു
നാറുന്ന കഷായ വസ്ത്രം ധരിച്ചു ഞാന്‍
നീറുന്ന ജീവിത ചാലുകള്‍ കാണുന്നു
മാറുന്ന ലോകത്തിന്നന്തരാലങ്ങളില്‍
തെങ്ങുന്നോരമ്മതന്‍ കണ്ണുനീര്‍ കാണുന്നു
വില പറഞ്ജീടുന്ന മാനത്ത്തിനായ് വീണു
കേഴുന്ന പെങ്ങള്‍ തന്‍ നൊമ്പരം കേള്ക്കുന്നു
നാടിനെ വിറ്റു നീരാട്ട് നടത്തതുവോര്‍
കാട്ടുന്ന പെക്കോല ജാഥകള്‍ കാണുന്നു
കഷയമിട്ടു കൊണ്ട്ആത്മാവ് വില്‍ക്കുന്ന
ഭോശന്റെ തീരാത്ത ജല്പനം കേള്ക്കുന്നു
നീറുന്ന ജീവിത ച്ചുടലകല്ക്കൊടുവിലെ
നേരിന്റെ മാര്‍ഗം തിരഞ്ഞു പോകുന്നു ഞാന്‍

ഏകാന്തത

എന്റെ ചുറ്റും രാത്രിയുടെ മൌനം

തീരം തേടി അലറി അടുക്കുന്ന തിരമാലകള്‍

വേണ്ടും കാണാമെന്ന സ്ഥിരം പല്ലവിയുമായി

കപട സൌഹൃദങ്ങളുടെ ഘോഷയാത്ര

ഇന്നെനിക്കു ഏകാന്തതയാനിഷ്ടം

ഓര്‍മകളുടെ കുഴിമാടത്തില്‍

ഞാനെന്നെ അടക്കം ചെയ്യട്ടെ

എന്നെ നോക്കി നീയിന്നാര്‍ത്തു

ചിരിക്കുന്നത് ഞാന്‍ കാണുന്നു

എന്റെ ഹൃദയം നിനക്കായ്

ഞാന്‍ പറിച്ചു നല്കുന്നു

വീണ്ടും എന്റെ ചുറ്റും

രാത്രിയുടെ മൌനവും നിലവിളിക്കുന്ന തിരമാലകളും ബാക്കി ...

രാധാമാധവം

ഇന്ന് കൃഷ്ണന്‍ രാധയെ തിരയുകയാണ്
ഓര്‍മകളുടെ രാജ വീഥികളില്‍
മധുരക്ക് തെരുരുളുമ്പോള്‍
രാധയുടെ പിന്‍വിളിക്കായി കൃഷ്ണന്‍ കാതോര്‍ത്തിരുന്നു
പക്ഷെ കൃഷ്ണന്റെ പ്രണയം രാധക്കൊരു തമാശയായിരുന്നു
ചരിത്രത്തില്‍ കൃഷ്ണന്‍ ഒരു ചതിയന്‍
ഇല്ലാത്ത പ്രണയത്തിന്റെ സാക്ഷിയായി രാധയും
കൃഷ്ണന്‍ ഇന്നും രാധയെ തിരയുന്നു
അവള്‍ മറന്നു തുടങ്ങിയ പ്രണയത്തിന്റെ
നിറം മങ്ങിയ ഓര്‍മകളിലൂടെ.......

സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ തിരയുമ്പോള്‍ ...

തിരയുന്നു ഞാനിന്നു നിന്റെയാ കണ്ണിലെ
കുത്തിനോവിചിടും മൌന മേഘങ്ങളെ
തിരയുന്നു ഞാനിന്നുമോര്‍മയില്‍ സൂക്ഷിച്ചു
വയ്ക്കുവാന്‍ നീ തന്ന പുഞ്ചിരി പൂക്കളെ
തിരയുന്നു ഞാനിന്നു കാലമേ നീ തന്ന
പ്രണയ ഗീതത്തിന്റെ രാഗഭാവങ്ങളെ
തിരയുന്നു ഞാനിന്നു വിരിയാതെ കൊഴിയുന്ന
ഒരുമലര്‍ മൊട്ടിന്റെ നഷ്ടസ്വപ്നങ്ങളെ
ഒരുമാത്രയെന്കിലൊരു മാത്രയെന്നുള്ളിലെ
തിരിനാളമായ്നീ തെളിഞ്ഞിരുന്നെന്കില്‍
ഒരുമാഞ്ഞു തുള്ളിയായ് എന്മനക്കോനിലെ
തീനാളമെല്ലാം കെടുത്തി നീയെന്കില്‍
ഒരു മന്ദഹാസമായിന്നെന്ടെ ഉള്ളിലെ
തീരാത്ത നോവിന്നു കൂട്ടായി എങ്കില്‍
കേള്‍ക്കാത്ത പാട്ടിന്റെ ഈനമായി
നീയെന്റെ കാതുകള്‍ മെല്ലവേ തഴുകിയിന്നെങ്കില്‍
വെറുതെ എന്നറികിലും എന്തിനോ വേണ്ടി ഞാന്‍
തിരയുന്നു വീണ്ടുമീ നഷ്ട സ്വപ്നങ്ങളെ

നിന്റെ ഓര്‍മയ്ക്ക്

ഒരു കുഞ്ഞു പൂവിന്‍റെ മധുനീര്‍ കണങളെ

തഴുകി നീ ശലഭമായ് മാഞ്ഞു പോയി

എന്തിനെന്നറിയാതെ ഇന്നെന്‍റെ ഇതളുകള്‍

തഴുകി നീ തെന്നലായ് വന്നു പോയി

ഹൃദയത്തിനുള്ളില്‍ തുളുമ്പുന്ന

മഞ്ഞുനീര്‍‍തതുള്ളിയായ് കണ്ണുനീര്‍ ബാക്കിയാക്കി

എവിടെയോ പോയ് മറഞ്ീടുമെന്നറികിലും

എന്തിനോ വേണ്ടി ഞാന്‍ കാത്തിരുന്നു

മനസിനെ ചൂഴ്നിറങഗീടുന്ന വേനലിന് ചൂടിലുമ്

നീയെന്നിലോര്‍മയായി രാത്രി തന്ണട്ടഹാസങള്

തന്നിടയിലും നിന്‍ മന്ദഹാസമെന് തെങലായ്

ഇരുളിനെ പൊതിയും നിലാവിന്‍റെ കുളിര്‍മയില്‍

ഒരു വീണയായ് ഞാന്‍ ഉറങ്ങിയെങ്കില്‍

മനസിനെ തഴുകുന്ന നാദമായ് നിന്‍ വിരല്‍

തൂമ്പുകള്‍ തന്ത്രികള്‍ മീട്ടിയെന്കില്‍

അരികില്‍ പരന്നു വന്നകലെക്ക് മാഞ്ഞു പോം

ഒരു കുഞ്ഞു ശലഭമെന്നറികിലും ഞാന്‍

ഉള്ളില്‍ നിറച്ചൊരാ മധുരം നുകര്‍ന്നിടാതിന്ന്

നീ അകലെക്കു മാഞ്ഞു പോയോ?