യാത്ര പോകുന്നു ഞാന്‍

ഇവിടെയെന്‍ ആത്മാവ് വീണ്ടുമീ
നൊമ്പരതാളില്‍ പിടഞ്ഞു വീഴുന്നു
എന്‍ ഹൃദയരക്തമെന്‍ തൂലികക്കുള്ളില്ലോടോഴുകി
വീണു ഉറയുന്നു വീണ്ടും
എന്‍ നടപ്പാതയില്‍ നിന്‍ മൌന മേഘങ്ങള്‍
ആഗ്നേയ വര്ഷം പൊഴിച്ചു
ചുട്ടു പോള്ളുന്നോരീ എന്‍ വഴിത്താരയില്‍
നിന്‍ മന്ദ ഹാസം തിരഞ്ഞു
നീ പറഞ്ജീടാന്‍ മറന്നിട്ടതെന്തോ
മൊഴിഞ്ഞിടാന്‍ ഒരു തെന്നല്‍ വന്നു ചേര്‍ന്നോ?
ഒന്നുമേ ചോല്ലിടാതകലെക്കകന്നിടാന്‍
എന്തിന്നു നീയിന്നു വന്നു പോയി?
നിന്‍ പുസ്തകതാളില്‍ നിന്ന് നീ അറിയാതെ
പൊഴിയുന്ന ഒരു മയില്‍ പീലി പോലെ
അകലേക്ക്‌ പോയ്‌ മറന്ജീടട്ടെ ഇന്ന് ഞാന്‍
വേണ്ടുമീ വഴിയിലൂടെകനായി

ദേശാടനക്കിളി

അവളൊരു ടെശടനക്കിളിയായിരുന്നു
ഋതുഭേദങ്ങള്‍ താണ്ടി പറന്നു വന്നു
എന്റെ ഹൃദയം കൊത്തി വലിക്കുന്നു
അവള്‍ക്ക് ഭക്ഷിക്കാന്‍ ഞാനെന്റെ ഹൃദയം കാത്തു വച്ചു
എന്റെ വേദനയില്‍ ഞാനവളുടെ കണ്ണുകളിലെ സന്തോഷം ആസ്വദിച്ചു
എന്നിട്ടും ഞാന്‍ കാത്തു നിന്നത് അവളുടെ ചിറകൊച്ച കേള്‍ക്കാനായിരുന്നു
ഇന്നവള്‍ വന്നപ്പോള്‍ എന്റെ ഹൃദയം അവള്‍ കണ്ടില്ല
അത് എനിക്കിന്ന് നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയിരിക്കുന്നു
"ഹൃദയമില്ലത്തവന്‍" അവള്‍ പറന്നു പോയി
ഹൃദയമുള്ള വേറോരുവനെ തേടി ....

അപരിചിത

കണ്ടുമുട്ടില്ലെന്നു വാക്ക് പറഞ്ഞു മഞ്ഞു പോയ കാലത്തിന്റെ
ഇങ്ങേ അറ്റത് നിന്ന് ഇന്ന് ഞാന്‍ വെറുതെ നോക്കി നിന്നു
കണ്ടത് നിറഞ്ഞ ശൂന്യതയും കതാപ്പിക്കുന്ന നിശബ്ദതയും
ആ നിശബ്ദതയില്‍ നിന്റെ ശബ്ദത്തിനു ഞാന്‍ കാതോര്‍ത്തു
ശൂന്യതയില്‍ എന്റെ കണ്ണുകള്‍ നിന്നെ തിരഞ്ഞു


ഇവിടെ ഇന്ന് അത്യുഷ്ണമാണ്
എന്റെ വഴികള്‍ വിണ്ടു കീറിയിരിക്കുന്നു
നിന്റെ വഴിയില്‍ നീ മറവിയുടെ പട്ടുമെത്ത വിരിച്ചിരിക്കുന്നു
പക്ഷെ ഞാനിന്നു വരണ്ടുണങ്ങിയ എന്റെ വഴികള്‍ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു
എനിക്കൊരിക്കലും നിന്റെ വഴിയിലൂടെ നടക്കാന്‍ കഴിയില്ലെന്ന് ഞാന്‍ തിരിച്ചരിഞ്ഞതുകൊണ്ടാവം

ഞാനിന്നു നിന്റെ വാതില്‍ പടിയോളം വന്നു
ഞാന്‍ നിന്റെ ലോകത്ത് ഇന്ന് അപരിചിതനാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോള്‍ വൈകി
നിന്റെ കണ്ണുകളില്‍ ഞാന്‍ കണ്ടത് ആ പഴയ മന്ദഹാസം ആയിരുന്നില്ല
ഒരു വിഠിയോടു തോന്നുന്ന പരിഹാസം
അങ്ങനെ എന്റെ ലോകത്ത് നീയും ഇന്നുമുതല്‍ ഒരു അപരിചിതയാകുന്നു

രാത്രി

രാത്രിക്ക് കറുത്ത നിറവും നിശബ്ദതയും
ഈ മൌനം എനിക്കിഷ്ടമാണ്
ഇരുട്ടിന്റെ കറുപ്പിനെ തുളച്ചു
മൌനത്തെ കീറി എറിഞ്ഞു കടന്നു വരുന്ന
രാത്രിയുടെ ശബ്ദം കേള്‍ക്കാന്‍ ഈ മൌനത്തിലെ കഴിയൂ
ഈ ശബ്ദം അകലെയേതോ തെരുവില്‍
ആരോ ചവിട്ടിയരച്ച ബാല്യതിന്റെയാവം
അല്ലെങ്കില്‍ ഇരുട്ടിന്റെ കറുപ്പില്‍ ചോരനിരംചാര്‍ത്തി
അര്തുവിളിക്കുന്ന ഒരു കൊലപാതകിയുടെ അട്ടഹാസം
അതുമല്ലെങ്കില്‍ നാടിനെ നെടുകെ പിളര്‍ന്നു
കശാപ്പ് ശാലയില്‍ തൂകി വില്‍ക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ കോമരങ്ങളുടെ തിറയാട്ടം
എങ്കിലും എനിക്കീ മൌനം ഇഷ്ടമാണ്
ഈ ശബ്ദം കേള്‍ക്കാതെ എനിക്കിന്ന്
ഉറങ്ങാന്‍ കഴിയില്ല

മഴ

നെഞ്ചകം പിളര്‍ന്നു ഹൃദയത്തിലേക്ക്
പെയ്തിറങ്ങുന്ന മഴ
കാര്‍മേഘം നിന്റെ കണ്ണുകളില്‍ ആയിരുന്നു
പ്രണയത്തിന്റെ ആര്‍ത്തിരമ്പുന്ന മേഘ പാളികള്‍
പെയ്തുവീന ഓരോ തുള്ളിയും ഞാനെന്റെ
ഹൃദയത്തില്‍ ചേര്ത്തു വച്ചു
പെയ്ത്റൊഴിഞ്ഞു പോയ കാര്‍മേഘം
തിരിച്ചു വരവില്ലെന്നരിയിച്ചു

ഇന്നു ഇവിടെ അത്യുഷ്ണമാണ്
വിണ്ടു കീറിയ പാതയോരത്ത് വരണ്ട പ്രഭാതത്തില്‍
ഞാനെന്റെ ഹൃദയം എറിഞ്ഞുടച്ചു
ചിതറി തെറിച്ച മഴ നീര്‍ത്തുള്ളികള്‍
എന്നെ നോക്കി ആര്‍ത്തു ചിരിച്ചു
മഴ വീണ്ടും വരുമെന്നു
ആരോ നുണ പറയുന്നു
നുണ ആണല്ലോ ഇപ്പോഴത്തെ സത്യം...